بر اساس آیین‌نامه مشاغل سخت و زیان‌آور، این مشاغل به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

گروه الف

مشاغلی هستند که:

سخت و زیان‌آور بودن آن‌ها ناشی از وجود شرایط، عوامل و ویژگی‌های محیط کار است، اما با انجام اقدامات اصلاحی، ایمن‌سازی و کنترل عوامل زیان‌آور، امکان حذف یا کاهش صفت سخت و زیان‌آور بودن آن‌ها وجود دارد.

به عبارت ساده‌تر، مشکل اصلی این مشاغل، شرایط نامناسب محیط کار است و اگر کنترل‌های مؤثر انجام شود، ممکن است وضعیت شغل بهبود یابد.

نمونه‌هایی از عوامل مؤثر در گروه الف

مشاغلی که به دلیل عواملی مانند:

• صدای بیش از حد مجاز
• گرد و غبارمواد شیمیایی
• تهویه نامناسب
• شرایط ارگونومیکی نامناسب
• گرما یا سرمای شدید
• ارتعاش

در شرایط سخت قرار گرفته‌اند، ممکن است در این گروه بررسی شوند.

گروه ب

مشاغلی هستند که:

ماهیتاً سخت و زیان‌آور بوده و حتی با انجام اقدامات اصلاحی و ایمنی، سخت و زیان‌آور بودن آن‌ها به طور کامل قابل حذف نیست.

در این مشاغل، ویژگی اصلی فعالیت یا ماهیت کار به گونه‌ای است که سختی و زیان‌آوری جزء جدایی‌ناپذیر شغل محسوب می‌شود.

نمونه‌هایی از مشاغل گروه ب

برخی فعالیت‌هایی که ممکن است به دلیل ماهیت کار در این گروه قرار گیرند، شامل مواردی مانند:

• کار در معادن زیرزمینی
• برخی فعالیت‌های مرتبط با استخراج
• برخی مشاغل مرتبط با مواد پرتوزا
• برخی فعالیت‌های خاص در صنایع سنگین

هستند.

(تشخیص نهایی هر شغل بر اساس مقررات و بررسی مراجع ذی‌صلاح انجام می‌شود.)